![](\"\/wp-content\/uploads\/2013\/09\/lukow-radomyska.png\")
<\/p>\nPRZEWODNICZ\u0104CA P. HELENA RADOMYSKA<\/em><\/p>\n<\/p><\/div>\n WICE-PRZEWODNICZ\u0104CA P. D-ROWA J. CH\u0104CI\u0143SKA<\/em><\/p>\n<\/div>\n <\/center><\/p>\n Od roku 1912 dzia\u0142alno\u015b\u0107 Ko\u0142a Ziemianek rozszerzy\u0142a si\u0119 na powiat: powsta\u0142y szko\u0142y-ochronki w Ry\u017ckach, Stoku i Domaszewnicy, wreszcie w roku ubieg\u0142ym zainicyowano prac\u0119 mo\u017ce najszlachetniejsz\u0105, bo si\u0119gaj\u0105c\u0105 poza sfer\u0119 naszych spraw i potrzeb miejscowych w uznaniu potrzeb jeszcze naglejszych, jeszcze niezb\u0119dniejszych: w 3 schroniskach letnich znalaz\u0142o pokrzepienie zw\u0105tlonych si\u0142 przesz\u0142o 300 dzieci warszawskich (cz\u0119\u015bciowo po dworach i w\u015br\u00f3d w\u0142o\u015bcian), a w ich liczbie 70 dzieci ze szk\u00f3\u0142 \u015brednich.<\/p>\n Najnowsz\u0105 pal\u0105c\u0105 prac\u0105 Ko\u0142a jest sprawa powi\u0119kszenia budynku ochronki \u0142ukowskiej: trzeba dobudowa\u0107 obszerniejsz\u0105 jadalni\u0119, bo dotychczasowa nie mo\u017ce pomie\u015bci\u0107 wszystkich \u0142akn\u0105cych naszych ptasz\u0105t polskich, kt\u00f3re si\u0119 stadem, \u0107m\u0105 wielk\u0105 zlatuj\u0105 po okruszyny do sto\u0142u z boskiej my\u015bli, cho\u0107 ludzk\u0105 r\u0119k\u0105 dla nich podanego \u2014 a wiedzie\u0107 nam wszystkim wypada, \u017ce w ubieg\u0142ym roku szkolnym zastawiono obiad\u00f3w dla dziatwy 13.965!<\/p>\n Takie oto \u2014 \u017ce na najwa\u017cniejszych poprzestaniemy \u2014 czyny swoje przechodzi\u0142y my\u015bl\u0105 panie stowarzyszone, gdy w dn. 24 listopada 1918 r. zebra\u0142y si\u0119 razem pod przewodnictwem p. Heleny Radomyskiej (Mniszek) z Rogal dla uroczystego u\u015bwi\u0119cenia 10-u lat swej dzia\u0142alno\u015bci.<\/p>\n O godzinie 10-ej rano uda\u0142y si\u0119 na Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 w ko\u015bciele Popijarskim panie ziemianki, go\u015bcie zaproszeni i dzieci z ochronek K\u00f3\u0142ka wraz z nauczycielkami i siostrami. Ch\u00f3r dzieci z ochronek, wyszkolony przez jedn\u0105 z si\u00f3str, od\u015bpiewa\u0142 bardzo \u0142adnie kilka pie\u015bni. Po odprawionej Mszy ks. Juszczyk w bardzo gor\u0105cych i serdecznych s\u0142owach przem\u00f3wi\u0142 do zebranych, charakteryzuj\u0105c dzia\u0142alno\u015b\u0107 ziemianek i \u017cycz\u0105c im i nadal wytrwa\u0142o\u015bci w pracy; w ko\u0144cu przem\u00f3wienia zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 kaznodzieja do dzieci, t\u0142omacz\u0105c im, ile dobrego zawdzi\u0119czaj\u0105 K\u00f3\u0142ku Ziemianek. Po Mszy uda\u0142y si\u0119 panie do ochronki, przybranej od\u015bwi\u0119tnie, gdzie odby\u0142o si\u0119 uroczyste posiedzenie K\u00f3\u0142ka.<\/p>\n Pierwsza przem\u00f3wi\u0142a wiceprzewodnicz\u0105ca p. Dr-owa Stefania Ch\u0105ci\u0144ska, kt\u00f3ra \u2014 jako mieszkaj\u0105ca w mie\u015bcie, prowadzi w zast\u0119pstwie przewodnicz\u0105cej gorliwie i spr\u0119\u017cy\u015bcie przedsi\u0119brane akcye. P. Ch\u0105ci\u0144ska przed\u0142o\u017cy\u0142a przejrzyste i tre\u015bciwe sprawozdanie roczne, poczem g\u0142os zabra\u0142a p. Matylda Sikorska, cz\u0142onek zarz\u0105du, jedna z pierwszych ziemianek, opowiadaj\u0105c pokr\u00f3tce dzia\u0142alno\u015b\u0107 stowarzyszenia. Ostatnia przem\u00f3wi\u0142a pani Helena Radomyska, gor\u0105co dzi\u0119kuj\u0105c paniom za ich usiln\u0105 i owocn\u0105 prac\u0119, prosz\u0105c aby i nadal zachowa\u0142y sw\u0105 gorliwo\u015b\u0107. Po wys\u0142uchaniu wdzi\u0119cznych deklamacyi dzieci, zebrane panie odwiedzi\u0142y ochronk\u0119, w kt\u00f3rej przebywa 130 wychowank\u00f3w. Udziela\u0142y obja\u015bnie\u0144 opiekunki, panie Zofja Karyszkowska i Marya Liszewska. Nast\u0119pnie udano si\u0119 do schroniska przy ochronce zupe\u0142nych sierot \u2014 11 dzieci \u2014 kt\u00f3rego opiekunkami s\u0105 panie Leokadya Stilkr i Tolemira Weso\u0142owska \u2014 dalej do schroniska dzieci z Warszawy \u2014 z kt\u00f3rych 20 na zim\u0119 pozosta\u0142o \u2014 opiekunkami schroniska s\u0105 panie Eleonora Peretowska i Matylda Sikorska (nale\u017cy tu doda\u0107, \u017ce Ko\u0142o Ziemianek umie\u015bci\u0142o u okolicznych w\u0142o\u015bcian, opr\u00f3cz powy\u017cszych 20 ulokowanych w schronisku jeszcze 67 dzieci, kt\u00f3remi r\u00f3wnie\u017c si\u0119 opiekuj\u0105). Z kolei zwiedzono ochronk\u0119 imienia Kr\u00f3lowej Jadwigi, gdzie przebywa 71 dzieci, a kt\u00f3rej opiekunkami s\u0105 panie Leokadya Stilkr i Jadwiga Przedpe\u0142ska, i szk\u00f3\u0142k\u0105 czteroklasow\u0105 oraz szwalni\u0119 (102 dzieci), pozostaj\u0105ce pod kierunkiem pracuj\u0105cych z zaparciem si\u0119 siebie Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia.<\/p>\n Tu wychowanka szwalni, jedna z najpilniejszych uczennic, Janinka Zaniewicz\u00f3wna, zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do pa\u0144 opiekunek z nast\u0119puj\u0105c\u0105 przemow\u0105, (zredagowan\u0105 przez dr. J. Grzyma\u0142\u0119 Grabowieckiego), budz\u0105c w sercach s\u0142uchaczek tkliwe rozrzewnienie i uczucie radosne:<\/p>\n “Dobrodziejki nasze, mi\u0142e naszemu sercu Opiekunki !![](\"\/wp-content\/uploads\/2013\/09\/lukow-chacinska.png\")
<\/p>\n![\"Janinka](\"https:\/\/www.lukow-historia.pl\/wp-content\/uploads\/2013\/09\/lukow-kolo-ziemianek-02.jpg\" "\\"Janinka")
<\/a><\/span>
\nNie uczonemi s\u0142owami \u2014 bom dziewczyna prosta sobie \u2014 ale tak ot, od serca chc\u0119 do Was m\u00f3wi\u0107, wi\u0119c sercem mnie pos\u0142uchajcie! \u015awi\u0119cicie, dobrodziejki mi\u0142e, dzi\u015b chwil\u0119 uroczysta dla Was, dziesi\u0105t\u0105 rocznic\u0119 zbo\u017cnej pracy od tego dnia, w kt\u00f3rym z serdecznego natchnienia i B\u0142ogos\u0142awionej my\u015bli zesz\u0142y\u015bcie si\u0119 razem i zwi\u0105za\u0142y obietnic\u0105 wsp\u00f3lnych trud\u00f3w, wsp\u00f3lnej pracy dla dobra nas, dziatwy, i naszej starszy braci, a dla swojej najpi\u0119kniejszej rado\u015bci, bo rado\u015bci z pe\u0142nienia dobrych, Bo\u017cych czyn\u00f3w. Obzieracie si\u0119 dzi\u015b wstecz poza siebie, Czcigodne Panie. Sp\u00f3jrzcie, jaki to k\u0119s ziemi nieladajaki mozolnie zorany Waszemi r\u0119kami i Waszemi r\u0119kami obsiany \u2014 a m\u00f3wi\u0119 to Wam \u015bmia\u0142o. Bo przecie ja z tego \u0142anu wyrastam. Czy wiecie? Ile nas jest dziatwy, serdeczne Matki nasze. B\u0142ogos\u0142awimy Wam. kochamy Was i modlimy si\u0119 za Was. Czy wiecie? Ile nas jest dziatwy wiemy za co Was kocha\u0107 wypada i modli\u0107 si\u0119 za Was, – a wiemy jeszcze, jakiej wdzi\u0119czno\u015bci czekacie po nas: nie s\u0142\u00f3w i obietnic, bo to czcze \u2014 z wiatrem, jak dym, ulata \u2014 ale tego tycia Bo\u017cego czekacie po nas, kt\u00f3rego w\u0142asnym \u015bwiecicie przyk\u0142adem. Ka\u017cdy nasz post\u0119pek szlachetny, z tych, co to ludziom otwieraj\u0105 drog\u0119 do nieba, ka\u017cdy nasz czyn rozumny dla dobra wszystkiej naszej braci polskiej i tej ukochanej ziemi ojczystej \u2014 b\u0119dzie Waszem dzie\u0142em i w Waszem imieniu spe\u0142nianem; i my dzi\u015b oto, Wasza dziatwa, tak\u0105 Wam wdzi\u0119czno\u015b\u0107 ochoczo przyrzekamy: b\u0119d\u0105 z nas ludzie! \u2014 ja to Wam m\u00f3wi\u0119, Dobrodziejki mi\u0142e! a \u017ce to ja Wam m\u00f3wi\u0119, wi\u0119c raduj\u0105 si\u0119 serca Wasze, bo to ju\u017c Wasz plon pierwszy. Ale nie ostawcie nas, dla Boga \u017cywego, nie schod\u017acie z Waszej b\u0142ogos\u0142awionej drogi \u2014 tyle sierot jeszcze p\u0142acze z g\u0142odu i zimna, tyle opuszczonej, bezdomnej dziatwy \u2014 zlitujcie si\u0119 nad niemi. Co zrobi\u0142y\u015bcie dla nas, zr\u00f3bcie i dla naszych biednych braciszk\u00f3w \u2014 przecie\u017c oni, dziatwa polska, nie mog\u0105 gin\u0105\u0107 z n\u0119dzy! \u2014 ocalcie ich, ocalcie jak najwi\u0119cej, a gdy przejdzie nowych lat dziesi\u0119\u0107, my \u2014 dzi\u015b dzieci \u2014 wtedy ju\u017c ludzie \u2014 staniemy tu i oddamy si\u0119 w Wasze r\u0119ce, aby w Wasze imi\u0119 poprowadzi\u0107 dalej Chrystusow\u0105 prac\u0119”.<\/em><\/p>\n