![\"\"](\"https:\/\/www.lukow-historia.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/komitet.jpg\" "\\"\\"")
<\/a><\/span><\/div>Komitet Obchodu 100-letniej rocznicy zgonu Tadeusza Ko\u015bciuszki<\/em><\/p>\n * * *<\/strong><\/p>\n Przez pola i miedze, przez szosy w dal wyci\u0105gni\u0119te, jesiennym, z\u0142otym blaskiem s\u0142o\u0144ca osnute, zd\u0105\u017ca\u0142 w dniu 15-tym pa\u017adziernika od\u015bwi\u0119tnie przybrany lud podlaski do miasta na obch\u00f3d, na uczczenie pami\u0119ci \u015bwi\u0119tej i niezapomnianej “ch\u0142opskiego jenera\u0142a”, Naczelnika, Tadeusza Ko\u015bciuszki. Zd\u0105\u017ca\u0142 w podnios\u0142ym nastroju, z twarz\u0105 rozja\u015bnion\u0105, \u017ce przecie\u017c raz b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 okaza\u0107 g\u0142o\u015bno i jawnie d\u0142ugo, d\u0142ugo t\u0142umione uczucia, b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 wspomnie\u0107 chwa\u0142\u0119 przesz\u0142o\u015bci, a nadziej\u0119 nale\u017cnej przysz\u0142o\u015bci pog\u0142\u0119bi\u0107 w tem zbrataniu tysi\u0105cznych serc.<\/p>\n Ruszy\u0142a te\u017c i bra\u0107 mieszcza\u0144ska cechowa, i pany radne, i inteligencya, organizacye i zrzeszenia przer\u00f3\u017cne, d\u0142ugie szeregi dziatwy i m\u0142odzi szkolnej, a w barwnym gdzie\u015b t\u0142umie i szary, polski mundur si\u0119 zarysowa\u0142.<\/p>\n Jak do apelu … sprawnie i sk\u0142adnie staje wszystko … Lokale instytucyi spo\u0142ecznych, jak Tow. “O\u015bwiaty”, Rady powiatowej, ochronek, ko\u015bcio\u0142y i szko\u0142y, lokal izraelickiego zrzeszenia, a i domy prywatne w ziele\u0144 przybrane i barwy polskie, a na tem tle dostojnie or\u0142y polskie odbijaj\u0105 i portrety Naczelnika.<\/p>\n Ka\u017cdy dom jakiem\u015b \u017cywszem tempem \u017cyje, roj\u0105 si\u0119 ju\u017c ulice, a fale g\u0142\u00f3w skierowuj\u0105 si\u0119 w stron\u0119 ko\u015bcio\u0142a. Niesk\u0105pe datki p\u0142yn\u0105 na cele narodowe do skarbonek, m\u0142ode i pi\u0119kne kwestarki dekoruj\u0105 znaczkiem ko\u015bciuszkowskim, a serce ro\u015bnie na widok ludu polskiego, kt\u00f3ry tak ochotnie i \u015bwiadomie sw\u00f3j grosz pracy sypie no znak gotowo\u015bci do ofiar.<\/p>\n Z ramienia Komitetu Obchodowego sprawia szyki przed ko\u015bcio\u0142em ochotnicza stra\u017c po\u017carna pod dzielnem kierownictwem p. s\u0119dziego, M. Lewoncewicza; mi\u0119dzy szpalerami przechodz\u0105 do ko\u015bcio\u0142a: szko\u0142y, ochrony, pensyonaty, delegacye. Rady gminne, Rada powiatowa, reprezentanci s\u0105downictwa polskiego, milicyi miejskiej i powiatowych<\/em>… w presbiteryum weterani z 63-go roku ! reprezentacya wojska polskiego.<\/p>\n W czasie uroczystej mszy \u015bw., celebrowanej przez ks. prefekta Ejm\u0119, sp\u0142ywaj\u0105 pienia tkliwe, a serdeczne, pog\u0142\u0119biaj\u0105ce wra\u017cenie podnios\u0142e, \u015bwiadczonych wobec Stw\u00f3rcy uczu\u0107 dla Tej, co \u201enie zgin\u0119\u0142a”. P. W. Bogucki odegra\u0142 na skrzypcach “Ave” Gounoda i Stradella “Ehr de Gries” a p. M. Grabi\u0144ski od\u015bpiewa\u0142 solo “Na skrzyd\u0142ach pie\u015bni” Moniuszki i wsp\u00f3lnie z p. Marcinczakiem przepi\u0119kn\u0105 pie\u015b\u0144 “Pod krucyfiksem”. Po kr\u00f3tkiem, podnios\u0142em, patryotycznem kazaniu ks. Odoskiego wzbi\u0142a z tysi\u0105ca ust dawna, a tak pot\u0119\u017cna zawsze pie\u015b\u0144 “Bo\u017ce co\u015b Polsk\u0119”.<\/p>\n * * *<\/strong><\/p>\n W d\u0142ugiej poklasztornej auli szko\u0142y realnej m. \u0141ukowa pocz\u0119\u0142y zaraz z po\u0142udnia gromadzi\u0107 si\u0119 ch\u0142opy wiejskie, a szlachta drobnorolna, za\u015bciankowa… To ten szary lud, lud prosty, w ksi\u0119gach nieuczony, ale powa\u017cny poczuciem swej pracy, a dumny poczuciem mnogo\u015bci… tej si\u0142y zakl\u0119tej w dwudziestu milionach serc.<\/p>\n A i kobiety wiejskie ciekawe s\u0105 us\u0142ysze\u0107 co\u015b o tym Naczelniku Ko\u015bciuszce, co to dla przyk\u0142adu, \u017ce ch\u0142op nie lichsz\u0105 ma dusz\u0119 i serce polskie, a praw obywatelskich za\u017cywa\u0107 na r\u00f3wni z innymi winien \u2014 w w\u0142o\u015bcia\u0144skiej chodzi\u0142 siermi\u0119dze.<\/p>\n Milicja miejska i delegacje powiatowe na uroczysto\u015bci Ko\u015bciuszkowskiej.<\/em><\/p>\n Przed uroczysto\u015bci\u0105 w ko\u015bciele.<\/em><\/p>\n Po nabo\u017ce\u0144stwie w ko\u015bciele.<\/em><\/p>\n W skupieniu fet s\u0142uchano s\u0142\u00f3w prelegenta p. Konewki o tyciu i dzia\u0142aniach Tadeusza Ko\u015bcluszki; o tem jakich to czyn\u00f3w dokona\u0142 w walkach o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Ameryki, jak p\u00f3\u017aniej “przysi\u0105g\u0142 si\u0119 Bogu, \u017ce nam wszystkie krzywdy nasze odbije na wrogu”, o wiktoryi rac\u0142awickiej, w kt\u00f3rej ch\u0142opy krakowskie tak gracko si\u0119 popisa\u0142y, o tem, jakto Naczelnik zamy\u015bla\u0142 szcz\u0119\u015bliwo\u015b\u0107 ludu w\u0142o\u015bcia\u0144skiego ugruntowa\u0107, a uniwersa\u0142em Po\u0142anieckim przykaza\u0142, \u017ce osoba wszelkiego w\u0142o\u015bcianina jest woln\u0105, jakto p\u00f3\u017aniej wroga z pod Warszawy przep\u0119dzi\u0142, a\u017c w ko\u0144cu na dol\u0119 nieszcz\u0119sn\u0105 narodu ranny w maciejowickiej potrzebie i przez wroga zagarni\u0119ty przeby\u0142 lat dwa w ci\u0119\u017ckiej niewoli i jak reszt\u0119 \u017cycia zdala od ukochanej ojczyzny na tu\u0142actwie w mi\u0142osierdzia wszelkiego \u015bwiadczeniu dokona\u0142.<\/p>\n W zako\u0144czeniu tej cz\u0119\u015bci uroczysto\u015bci \u2014 na wezwanie prezesa komitetu d-ra Ch\u0105ci\u0144skiego i zebranych w\u0142o\u015bcian \u2014 przem\u00f3wi\u0142 podpor. Kwiatkowski kr\u00f3tko a serdecznie po \u017co\u0142niersku, wskazuj\u0105c jakto Polska czynem jeno ostawa\u0142a w historyi i jedno\u015bci\u0105 a zgod\u0105 wszystkich warstw narodu.<\/p>\n Prelegent p. KONEWKA.<\/em><\/p>\n * * *<\/strong><\/p>\n Wiecz\u00f3r Ko\u015bciuszkowski w sali Tow. “O\u015bwiata”, to nie jeden z tych prowincyonalnych, pompatycznych a beztre\u015bciwych wieczor\u00f3w, o kt\u00f3rych m\u00f3wi si\u0119 “ut desint vires, landanda est tamen voluntas”.<\/p>\n By\u0142y rzeczy oryginalne, nawet g\u0142\u0119bokie, przemy\u015blane i inteligentnie w ca\u0142o\u015b\u0107 splecione przez sekcy\u0119 odczytow\u0105, pracuj\u0105c\u0105 pod kierownictwem p. Ch\u0119ci\u0144skiej. Wi\u0119c w pierwszym rz\u0119dzie odczyt d-ra Grabowieckiego.<\/p>\n Powa\u017cnie uj\u0119te studyum psychologiczne, analiza duszy cz\u0142owieka mocarnego, tw\u00f3rczego, kt\u00f3ry si\u0142\u0119 najwy\u017csz\u0105 wykrzesa\u0107 chcia\u0142 z narodu, nad kt\u00f3rym zawis\u0142 miecz Demoklesa, kt\u00f3ry w strz\u0119py pocz\u0119to drze\u0107 … cho\u0107 \u017cyw by\u0142 …, Ale nie, nie … odczyt Grabowieckiego przeszed\u0142 te granice intelektualne, analityczne … to ju\u017c tw\u00f3r artystyczny, synteza z g\u0142\u0119bi w\u0142asnej duszy wyczarowana, to intuicyjnie wyczuty sen o pot\u0119dze narodu wmalowany ca\u0142\u0105 skal\u0105 barw krystalicznie czystych, zwibrowanych harmonijnie w problem \u201e cz\u0142owieka wiecznego”. \u2014 Oto Prometeusz, kt\u00f3ry t\u0119sknoty ogie\u0144 \u015bwi\u0119ty zapali\u0142 ku wolno\u015bci. A ogie\u0144 ten przetrwa\u0142 w dzisiejsze dnie…<\/p>\n P. Radomyska (H. Mniszek, autorka “Tr\u0119dowatej”), w odczytanych fragmentach z \u017cycia Ko\u015bciuszki da\u0142a ca\u0142o\u015b\u0107 \u017cyw\u0105 i barwn\u0105: w hypnozie s\u0142\u00f3w zjawia\u0142 si\u0119 w duszy s\u0142uchacza obraz ukochanego Naczelnika z ca\u0142\u0105 swoj\u0105 szlachetn\u0105 prostot\u0105, z ca\u0142ym idealizmem, bogactwem uczu\u0107, z jego b\u00f3lem i pragnieniami, z t\u0105 prawdziwie g\u0142\u0119bok\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 ojczyzny \u2014 ca\u0142ej, wielomilionowej \u2014 Kt\u00f3ra wsz\u0119dzie przewodni\u0105 by\u0142a mu my\u015bl\u0105.<\/p>\n Dr. J. GRZYMA\u0141A-GRABOWIECKI.<\/em><\/p>\n Wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 musia\u0142y zabi\u0107 serca s\u0142uchaczy, gdy p. Mniszek sko\u0144czy\u0142a, za wizy\u0119 subtelnie prze\u017cyt\u0105, za ten moment tak prawdziwego zbli\u017cenia si\u0119 do ostatniego Wodza dawnej Polski.<\/p>\n \u015apiew pana, Grabi\u0144skiego, tak ch\u0119tnie dla pi\u0119knego g\u0142osu s\u0142uchany, gra fortepianowa p. Koetzlera, deklamacya p. Czy\u017cewicza i z werw\u0105 recytowane “Rac\u0142awice” przez dziesi\u0119cioletniego wychowanka ochronki Ko\u0142a Ziemianek, w ko\u0144cu pi\u0119knie pomy\u015blane, barwne, nastrojowe – \u017cywe obrazy scenizowane przez p. Meizla wype\u0142ni\u0142y reszt\u0119 programu Ko\u015bciuszkowskiej Akademii.<\/p>\n Najlepszem uznaniem dla organizator\u00f3w i zespo\u0142u bior\u0105cego udzia\u0142 w Akademii by\u0142a konieczno\u015b\u0107 powt\u00f3r\u017cenia jej w dn. 21 pa\u017adziernika. I tym razem sala szczelnie by\u0142a zape\u0142nion\u0105. Poza ramami dawnego programu \u2014 przem\u00f3wi\u0142 do zebranych w\u0142o\u015bcianin ziemi \u0142ukowskiej \u015awider. \u2014 Po ch\u0142opsku prosto, szczerze, serdecznie a jasno \u2014 skonkretyzowa\u0142 to uczucie rzesz w\u0142o\u015bcia\u0144skich, kt\u00f3re w \u015bwi\u0119towaniu pami\u0105tek przesz\u0142o\u015bci wyra\u017ca wiar\u0119 niez\u0142omn\u0105 lepszej a bliskiej przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\n * * *<\/strong><\/p>\n Szereg instytucyi i korporacyi postanowi\u0142 – poza og\u00f3lnym obchodem – uczci\u0107 w swoim gronie pami\u0119\u0107 tego podnios\u0142ego – w ci\u0119\u017ckich \u015bwi\u0119conego Czasach – dnia.<\/p>\n W po\u0142udnie zebra\u0142a si\u0119 na uroczystem posiedzeniu \u0142ukowska Rada miejska – organizuj\u0105ca si\u0119 dzi\u015b w\u0142adza polska, sk\u0142ada\u0142a ho\u0142d tej, kt\u00f3ra dzieje wolnej Rzeczypospolitej z mieczem w r\u0119ku zamkn\u0119\u0142a.<\/p>\n
\n<\/a><\/span><\/div>
\n<\/a><\/span><\/div>
\n<\/a><\/span><\/div>
\n<\/a><\/span><\/div><\/a><\/span><\/div>
\n