Dr Ryszard Kaszubski (1908 – 1975)4 min.

Dr Kaszubski

Starsi mieszkańcy Łukowa pamiętają dostojną postać doktora Ryszarda Kaszubskiego. Cieszył się on ogromną sympatią za swój stosunek do ludzi i zaangażowanie w rozwiązywaniu wielu spraw, którymi żyło miasto w latach 50-tych i 60-tych. Ostatnio w związku z 20-rocznicą jego śmierci często słyszy się głosy, aby szpital w Łukowie nosił imię tego lekarza i społecznika.

Urodził się on 17 maja 1908 roku w Stanisławowie w rodzinie inteligenckiej. Świadectwo dojrzałości otrzymał w 1926 roku w Łukowskim Gimnazjum, a studia medyczne ukończył 6 czerwca 1934 roku na Uniwersytecie Warszawskim. W roku 1933, będąc jeszcze studentem, ukończył Szkołę Podchorążych i odbył służbę w 5-Pułku Ułanów w Ostrołęce. Na stażu lekarskim był w Warszawie i Grodnie. Jesienią 1935 roku podjął pracę lekarza wojskowego w 7-Pułku Ułanów Lubelskich w Mińsku Mazowieckim.

We Wrześniu 1939 roku rozpoczął się jego szlak wojenny. Jako lekarz wojskowy odznaczał się wyjątkowym męstwem, walecznością i ofiarnością. Przeszedł szlak bojowy przez ZSRR, Azję Mniejszą, Persję, Arabię, Palestynę aż do Egiptu, narażając się na wiele chorób właściwych dla miejscowego klimatu. Czynnie uczestniczył w walkach pod Monte Cassino, Loreto, Ankoną, Scmigali, Forli.

W 1946 został zwolniony z wojska po przebytym zawale serca i poważnych komplikacjach naczyń krwionośnych nóg. Do kraju powrócił 28 X 1948 roku i na krótko zatrzymał się w Gdyni.

Począwszy od 15 listopada 1948 roku rozpoczął pracę w Szpitalu Miejskim w Łukowie jako ordynator Oddz. Wewnętrznego i Zakaźnego, jako kierownik Laboratorium Analitycznego, rentgenolog, kierownik apteki, lekarz Gimnazjum i Szkoły Zawodowej, a ponadto w godzinach wieczornych pracował w Przychodni Powiatowej. Ten ofiarny wysiłek był podyktowany brakiem wykwalifikowanych sił na obsadę placówek lecznictwa otwartego.

W latach 1954-61 był radnym Miejskiej Rady Narodowej, a następnie radnym Powiatowej Rady Narodowej w Łukowie. W tym czasie przewodniczył Komisji Zdrowia oraz komisji Budownictwa Osiedli. Przewodniczył Towarzystwu Przyjaciół Ziemi Łukowskiej, a także PCK. W tym samym czasie był lekarzem konsultantem do badań rodzin poborowych, a w Szpitalu Miejskim przewodniczącym Rady Zakładowej.

Szpital Miejski mieścił się wówczas w budynku późniejszego Liceum Medycznego, przy kościele pw. Przemienienia Pańskiego, oraz w kilku sąsiadujących barakach. Warunki pracy i leczenia były prymitywne i niebezpieczne dla zdrowia personelu. Dlatego dr Kaszubski, dzięki szerokim znajomościom w Warszawie, podjął starania o budowę nowego szpitala miejskiego. Aby osiągnąć cel nie szczędził własnych pieniędzy na wyjazdy i na przyjmowanie gości z Warszawy i Lublina. Jego trudy zostały uwieńczony sukcesem.

Nowy Szpital Miejski został oddany do użytku w 1962 roku. Na owe czasy był to najpiękniejszy i najnowocześniejszy szpital na terenie ówczesnego woj. lubelskiego. Osobiście wraz z pracownikami szpitala obsadzał drzewkami teren przyległy do nowego budynku. Po dzień dzisiejszy są one ozdobą terenu wokół szpitala. Dzięki staraniom dra Kaszubskiego został założony park miejski oraz Muzeum Regionalne w Łukowie.

Wtedy to władze wojewódzkie w Lublinie “uhonorowały” niestrudzonego lekarza i Społecznika jedynie funkcją Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Łukowie, odsuwając go, podobnie jak ówczesnego dyrektora szpitala dra Romualda Szylejkę od pracy w nowym budynku. Dr Szylejko wyjechał do Parczewa, a dr Kaszubski do Świnoujścia, gdzie został Naczelnym Dyrektorem Sanatoriów. Zasłużony a niedoceniony Łukowiak zmarł 21 grudnia 1975 roku i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Za męstwo, waleczność i pracę społeczną dr Kaszubski był wielokrotnie odznaczany m.in: Srebrnym Krzyżem Yirtuti Militari, trzykrotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Monte Cassino, włoskimi i brytyjskimi odznakami wojskowymi, Złotym Krzyżem Zasługi, Złotym Krzyżem PCK, Odznaką z okazji 50-lecia PCK, Odznaką za wzorową pracę w Służbie zdrowia.

W opinii tych, którzy go znali; był dr Kaszubski wybitną jednostką i wyjątkową osobowością, gotową do poświęceń dla ludzi i środowiska, angażując się w wiele dziedzin życia społecznego i gospodarczego (np. budowa nowych osiedli czy zakładów pracy). Był autentycznie patriotą, człowiekiem, który ukochał nasze miasto i na miarę możliwości służył swą wiedzą i pracą. Wydaje się, że zasługuje na to, aby Szpital Miejski w Łukowie nosił Jego Imię. Postulat taki wniosła grupa pracowników Służby Zdrowia do naszej Redakcji. Podobne życzenie wyraziło sporo mieszkańców naszego miasta, do dziś korzystających z jego cennych inicjatyw i twórczej, ofiarnej pracy. Chciałoby się powiedzieć: niedoceniony, lecz niezapomniany.

Autor: Bronisław Okleja
Źródło: “Nowa Gazeta Łukowska” 2/1996


Powrót dp albumu

19 kwietnia 2009 r. przed budynkiem Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Łukowie został posadzony dąb pamięci dr med. Ryszarda Kaszubskiego.

Źródło: www.spzoz.lukow.pl

2 Comments

  1. HistoryHistory09-04-2013

    Warto wspomnieć, ze dr Kaszubski bardzo nie lubił “ruskich”.Budowa szpitala była pretekstem do usunięcia z Łukowa cmentarza żołnierzy Armii Czerwonej poległych podczas wyzwalania Łukowa i okolic w lipcu 1944r. Cmentarz znajdował się w miejscu gdzie dziś jest parking samochodowy na ul. Partyzantów. Żołnierzy ekshumowano do Siedlec.

  2. MaciejMaciej04-08-2017

    W 1939 r. dr Kaszubski po dostaniu się do niewoli sowieckiej przebywał w więzieniu w Samborze. W więzieniu tym przybywał takze ciężko ranny płk Konstanty Drucki-Lubecki – były dowódca Wileńskiej Brygady Kawalerii. dr Kszubski, mimo trudnych warunków (za opatrunki służyła podarta koszula prana w wodzie z ubikacji), zdołał wyleczyć pułkownika. Oficerowie zaprzyjaźnili się, płk. Drucki Lubecki z wdzięczności dawał doktorowi lekcje rosyjskiego – w tych warunkach znajomośc tego języka była niezbędna. Ich drogi rozeszły się w 1940 r. Doktor zapewne dzięki wykształceniu zdołała przeżyć, pułkownik został zamordowany.

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.